8. ZERF (HOKER)

Vateyê (kelîmeyê) ke manaya kar, sifet û sewbî zerfan hetê “çi hal, çi ca, senî, çi qas, çi wext û kotî (kûra)” bîyayene de îfade kenê, ênan ra vajyeno zerf (haldar). Zerf û sîfetî biney pê manenê, labelê yewbina ciya yî. Ciyayeya ênan a esasî: sîfetî, halê name û kelîmeyê ke zey naman yenê xebitnayîş diyar kenê; zerfî zî, kar û vateyê ke wezîfeyê karan vînenê bi ênan a yenê xebitnayîş û tayê hetan ra zî hal û çarçova ênan dîyar kenê. Eger zerf û sîfetî, sînor û çarçoveyêk seba vateyandê bînan dîyar nêkerê, ay wext wezîfeyê naman vînenê. Ke di zerfî pêdima bêrê yan zî yew zerf û yew sifet pêdima bêrê, manaya ênan şidîyena.

Zazakî de vateyê zey “tewr, vêşî, pêro, zaf, bêter” wezîfeyê nê şidênayîşey vînenê. Kurmancî de zî miqabilê ênan, vateyê zey “herî, zêde, hemû, zaf, bêtir” yenê xebitnayîş.

ZazakîKurmancî
giran/zaf giran.giran/ zaf giran.
gird/tewr gird.gird/herî gird.
pîl (sifet)/tewr pîl(halo şidênaye).mezin/herî mezin.
raver/vêşî raver.pêşve/zêde pêşve.
rind (sifet)/ zaf rind.rind/ zaf rind.
xerab (sifet)/bêter xerab/xerabêr.xerab/bêtir xerab/xerabtir.

Zazakî û kurmancî de zerfî, goreyê wezîfe û virazyayîşê xo, sey ke cêr de ameyê nûstiş cêra abiryenê:

8.1. Zerfê cayî-hetî

Nê bêj zerfî, hem zazakî û hem zî kurmancî de, ca û hetê bîyayena karan(fiîlan) û çarçewa ênan nîşan kenê.

ZazakîKurmancî
apeyberepaş, paşve
averberve, pêşve
ay heteew alî
bo verwê alî
ca cacî cî
cêrjêr
corjor/bala
cor raji jor ve
dorme/çoşmehawîrdor
dûrdûr
etiyali vir, vira
ewta/weyta/tiyaev der
ewca/ucaew der
heme cahemû cî
her caher der
kinarekêlek
miyabênnavbeyn
mîyannav
na heteev alî
nizdînêzîk
no vervê alî
peypaş
peynîpaşî
rî bi rîrû bi rû
serser
ser radi ser ra
seracêrserbijêr
teberderve
verber, pêş
ver raji ber ra
ver bi corber bi jor
ver bi cêrber bi jêr
vernîpêşî
weca/ewca/ewraew der
wertenav
zerre/mîyanhundir
Etiya û ewca pê nêmanenê.Ev der û ew der lihev namînin.
Ver û peya keyedê ma darê mêwî yê.Ber û paşê xaniyê me darê mêwî ne.
Zerre û teberê ey sey pê (cê) nîyê.Hundir û derveyê wî newekhev in.
Werte de weno û kinare de keweno.Ji navê dixwe û li kêlekê vedikeve.
Taba varanî ver bi cor şîye.Tava baranê ber bi jor çû.
Çoşmeyê dewda ma bîyo awe.Hawîrdorê gundê me bûye a.
Wer de vernî de yo, kar de peynî de yo.Di xwarinê de li pêşî ye, di kar de li paşî ye.
No verê çemî ra vêyart bo ver.Ji vê alîyê çem derbasê wê alî bû.
Enca wareyê bawkalandê ma bî.Ev der warê bapîrên me bû.

8.2. Zerfê zeman nîşandayîşî

Ay vateyê ke bîyayen û yew karî hetê zemanî ra dîyar bikê, manaya zemanêko dîyarkerde danê ênan û nê bêj vateyan ra vajyeno zerfê zeman nîşandayîşî.

ZazakîKurmancî
anka/nikanika/ anûka/niha
ay gamewê gavê
bado(badî)ji pişt re
bîşew(abîşew)bîşev(şeva çûyî)
bîterşewbîterşev
ca decih de
emserrîsal
emşewev şev/îşev
ewro/eyroevro/îro
ge gegeh geh
gamgav
gamînagavek dinê
hema hemahema hema
her gameher gav
meyştebêro
na gamevê gavê
newe raji nû ve
newe
nêmrojnîvro
nêmeyê şewnîvê şevê
perareybitirpêr
pereypêr
rarayancarina
rewzû/zûka
rojgarrojgar
teqezezûzûka, lez û bez
tim û timtim û tim
timotim
şewşev
şewrasipêda
verênaji berê ve
vîstekêbîstekê
vizêrdo

Mîsal:

Karê ewroy meverada meyşte.Karê îro nehêle sibê.
Emşew hewa abîşew ra serdêr o.Îşev hewa ji bîterşevê sartir e.
Emsar, parî ra weşêr o.Îsal, ji par xweştir e.
Emsar sarre erey kewte.Îsal sal dereng ket.
Serrnewe vizêrperey bî.Sersal do ne pêr bû.
Ez vîstêk de keye resaya.Ez di bîstekê de gihîştim malê.
Ey dima meymanî ameyê.Ji wî şûnda mêvan hatin.
Ma ge ge yewbine vînenê.Em geh geh hevûdu dibînin.
Qasid verê xwendîyan şîyo.Qasid berîya xwendîyan çûye.
Gamîna roj şino awan.Gavek din roj diça ava.
Bîterşew varan zaf vara.Bîterşev baran pir barî.
Rojgaro ke ziwan peyda bîyo…Rojgara ku ziman peyda bûye…
Gama ke beno tarî astareyî asenê.Gava ku tarî dibe stêrk xuya dibin.
Ma newe şamîya xo werde.Me şîva xwe xwar.

Wexto ke zazakî de peycidarê “-ên, -yên” û kurmancî de zî “-în, -yîn” bêrê peynîda zerfandê zemanî, zerfî benê sifet.

ZazakîKurmancî
emserr/emsarênîsal/îsalîn(evsalîn)
ewro/ewroyênîro/îroyîn
par/ parênpar/parîn
pêrar/pêrarênpêrar/pêrarîn
vizêr/vizêrêndo/doyîn
perey/pereyênpêr/pêrîn

Mîsal:

Masto vizêrên.Mastê doyîn.
Şito ewroyên.Şîrê îroyîn.
Cewo parên.Cehê parîn.
Nano bîterşewên.Nanê bîterşevîn.

8.3. Zerfê vêşaneye û kêmaneye

Wexto ke nê bêj vateyî sifet, kar û zerfandê bînan reyde bêrê nûstene vêşaneye, kemaneye, dereca û mîqdarê ênan dîyar kenê.

ZazakîKurmancî
besbes
çeharyekçarek
çendçend
çiqasçiqas
gelekgelek
hendeewqas
herçîherçî
kemîkêm
kemîyêrkêmtir
kertêkkertêk
kirtikkirtik
nêmenîvanî
nixtêknixtek
parçeparçe
pêrohemû, gişkî
pirrpirr, tije
qeneqene
ref bi refref bi ref
rişêle bi rêşêlereşêle bi reşêle
taynhindik
taynekîpiçek
tayn taynhindik hindik
taynêrkêmtir, hindiktirîn
temamîtemamî, tevayî
tenatenê
tikê, taynhindik
vengvala
vêşî, bolzêde
vêşanîye, piranîyepiranî

Mîsal:

Emsarr varan kemî vara yo.Îsal baran kêm barî ye.
Zelale mi ra taynêr xebityena.Zelal ji min kêmtir dixebite.
Mamûsa ma hemine ra vat.Mamosta ji me hemûyan re got.
Nixtêk awe bişime.Nixtek av vexwe.
Rişêle bi rişêle mîrçikî ameyê.Rişêle bi rişêle çûk hatin.
Vêşaneye mêrdeyîye betal kena.Piranî mêranî betal dike.
Piran ra pirr û tayinan tayn.Ji piranî pir û ji hindikan hindik.
Awa ma rişnaye û sîtilê ma bî veng.Ava me rijand û sîtilên me bûn vala.
Keye de yew kirtika sabûnî zî nêmenda.Li malê kirtikek sabûn jî nemaye.

8.4. Zerfê texmîn û perskerdişî

Nê bêj zerfî tebayan, bîyayene û kerdene bi wasîteyê persan dîyar kenê û timo vernîya karan de yenê nûstiş.

ZazakîKurmancî
belkîbelkî, belko
çi hawa? senî hawa?çawa? çawan?
çi rê?çi ra? çima?
çi wext?çi wext?
çi?çi?
çiqas?çiqas?
gelo?gelo?
kam der?kî ji wan?
kamcîn?kîjan?
key?kengî? kengê?
kotî raji ku?
ku ra?ku derê? bi ku ve?
qey?qey?

Mîsal:

Gelo domanî çi wext mekteb ra yenê?Gelo zarok çi wext ji dibistanê têne?
Kamcîn rayîr ra şîyê Diyarbekir?Di kîjan rê çûne Diyarbekirê.
Ti çi rê erey ameyî?Tu çima dereng hatî?
Belkî şiro labelê tam dîyar nîyo.Belkî biçe lêbelê tam nedîyar e.
Şima key amey keye?Hun kengî hatin malê?

8.5. Zerfê rewşe

Nê bêj zerfî, wextê kerden û bîyayena karî de hal û senî bîyayena kerdox, temamker û sewbî zerfan dîyar kenê.

ZazakîKurmancî
aşkeraaşkera
bêguman, bêşikbêguman, bêşik
bi nimitikîbi dizî
biwazê nêwazêbivê nevê
cêracorjêrejor
derganeyedirêjî
dima, badopaşê
dostîdostanî
feknûrdevdevkî
hewlîbaşî, qencî
hewlêrçêtir
kêmî-vêşîkêm-zêde
lezelez
neheqîneheqî
nohawawisan
perîşanperîşan
peynî, axirdawî
pîyabi hev re
qor bi qorqor bi qor
rewarewzûka
rêz bi rêzrêz bi rêz
rindrind
teqezelezgînî
weşeyexweşî
weşî û nêweşîxweşî û nexweşî
winawisa, wesa, wusa
xemwerxemxur
xêrwazeyexêrxwazî
xirabxirab
xerabêrxirabtir
xirabeye/xirabînexirabî
zerre raji dil
zerrtengdilteng
zerrweşdilxweş

Mîsal:

Bize nimitikî kel wena aşkera zîyena.Bizin bi dizîka tê keldan û bi aşkera dizê.
Domanî feknûr rakewt bî.Zarok devdevkî raketibûn.
Mêrdimo xemwer heme çî vera celiyeno.Mirovê xemxur ji ber her tiştî diqehire.
Emsar parî ra xerabêr o.Evsal ji parê xerabtir e.
Eresa banî derganeye ser 200 mîtro ya.Eresa xanî li ser dirêjayî 200 mîtro ye.
Gerek ma zerre ra biwazê.Gerek em ji dil bixwazin.
Tengey ra pey tima herayî ya.Li du tengasîyê her fireyî ye.

8.6. Zerfê waştiş û tesdîqkerdişî

Nê bêj zerfî, manaya waztiş û erêkerdişî danê kerden û bîyayena karî.

ZazakîKurmancî
bêgumanbêguman
belêbelê
benodibe
bêşikbêşik
bîlhesaxasme
e, erêe, erê
helbethelbet
înşellahînşallah
raştrast
vernî denemaze, nexasim
xo raji xwe
xomîyannavxwe
xwezîka, werekînaxwezîka

Mîsal:

Ti raşt vanê.Tu rast dibêjî.
Belê meymanî amey.Belê mêvan hatin.
Bêguman o ma ra vêşêr vazadano.Bêguman ew ji me bêtir baz dide.
Pîyê keyneke peynîya peynî erê kerd.Bavê keçikê dawîya dawî erê kir.
Înşellah ma pîya resenê weca.Înşellah em bi hev re digîjin wê derê.
Werekîna key ma zî sûke de bibînê.Xwezîka mala me jî di nav sûkê de bibûya.

8.7. Zerfê neyîye

Nê bêj zerfî, manaya nêyîye danê kerden û bîyayena karî.

ZazakîKurmancî
ebedenebeden
hîç, hêçhîç, hêç
nene
nêbenonabe
meme
qetqet, yekcar
qethenqethen
carantu car

Mîsal:

Ez êdî ebeden nêşina ey hete.Ez êdî ebeden naçim nik wî.
Hîç darûyê mi nêmendo.Hîç dermanê min nemaye.
Ne vano û ne eşnaweno.Ne dibêje û ne dibihîse.
Qethen nizdîyê ma mebe.Qethen bila nêzîkê me nebe.
Caran ey xerabîye nêkerda.Tu car wî xerabî nekirîye.

8.8. Zerfê diletî

Nê bêj zerfî, bi tekrarkerdena eynî kelîma ya manaya karî şidênenê.

ZazakîKurmancî
kemî-kemîkêm-kêm
hêdî-hêdîhêdî-hêdî
hûrdî-hûrdîhûr-hûr
tay-tayhindik-hindik
rew-rewzû-zû
ray-raycar-car
hûrdî-hûrdîhûr-hûr

Mîsal:

Hêdî hêdî birame siwaro!Hêdî hêdî bajo siwaro!
Tayn tayn nan bore.Hindik hindik nan bixwe.
Ray ray bê hetê am ra.Car cara were bi alîyê me ve.
Deştene hûrdî hûrdî bike.Dirûtinê hûr hûr bike.
Rew rew xo mecigirne.Zû zû xwe nexeyidîne.

8.9. Zerfê pêrêzbîyayîşî

Nê bêj zerfî, awayê rêzbîyayena nameyan û bîyayena karî dîyar kenê.

ZazakîKurmancî
yew yewyek yek
didi dididido dido
pey der peypey der pey
pêpeypey hev

Mîsal:

Şagirtî yew yew hûmarenê.Şagirt yek yek dihejmêrin
Meymanî pey der pey ameyî.Mêvan pey der pey hatin.
Temafîlî rayîrî ser o pêpey vindertî.Temafîl li ser rê pey hev sekinîbûn.
Şagirtî didi didi rêz bîyê.Xwendevan dido dido rêz bûne.

6.10. Zerfê mesderan

Nê bêj zerfî sînor û manaya mesderan dîyar kenê.

Mîsal:

Zaf werdene sebebê nêweşî ya.Zaf xwarin sebebê nexweşî ye.
Leze şîyayene kê betilnena.Lez çûyin meriv diwestîne.
Rew ameyene, erey ameyene ra rindo. hatin ji dereng hatinê baştir e.
“Vêşî wendene nîna mana vêşî zanayene.”Pir xwendin naye mana pir zanînê.”[1]

Veracêkerdena Gramerê Kirdî-Dimilî-Zazakî û Kurmancî - 9 - Seîd VEROJ


[1] Dr. Nimet Yıldırım, Farsça Dilbilgisi, 2. Baskı, Erzurum, 2000, r. 212