3. Sıfet
Kelîmeyê ke wesfê bîyayenan yan zî nameyan û tayê xûsusiyetê ênan; hal, reng, fesal, hûmar û rêzeyê ênan bi hawayêko aşkere dîyar kenê, ênan ra vajyeno sifet (çitewrok). Wexto ke nê bêj vateyî naman reyde bêrê nûstiş û ênan biwesifnê, benê sifet.
Hem zazakî û hem zî kurmancî de tayê sifetê ke zaf yenê vatiş û xebitnayîş nê yî:
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| asan | hêsan |
| bed | bed |
| berz | bilind |
| çend | çend |
| çewt | çewt |
| derg | dirêj |
| gemar | gemar |
| germ | germ |
| gewr | gewr |
| gilover | gilover |
| giran | giran |
| gird | gir |
| hera, hîra | fire, fireh |
| hewl | baş |
| hûrdêk/wûrdêk | hûrek, piçûk |
| kamder/kamcîn | kîjan |
| kemver | kêmber |
| kilm/kirr | kin |
| nizim | nizim |
| pak/ pank | pak |
| pehn | pehn |
| raşt | rast |
| rind | rind |
| roşn | ronahî |
| senî | çawa |
| serd | sar |
| sivik | sivik |
| sîya | reş |
| sûr | sor |
| şikte | şikestî |
| tarî | tarî |
| teng | teng |
| war, çewt | xwar |
| xirab | xirab |
| xoser | xweser |
| zerd | zer |
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| Rayiro teng. | Rêya teng. |
| Şewa tarî. | Şeva tarî. |
| Welato xoser. | Welatê xweser(serbixwe). |
| Bazaro serbest. | Bazara serbest. |
| Keyeyo pak. | Xaniyê pak. |
| Aqlo sivik û baro giran. | Aqlê sivik û barê giran. |
| Dinya gilovere. | Dinya gilover. |
| Şero gird. | Şerê mezin. |
| Mêrdimo xirab. | Mirovê xirab. |
Sifetî goreyê wesifdê xo di texlît (bêj) î:
1. Sifetê wesifnayişî,
2. Sifetê dîyarkerdişî.
3.1. Sifetê wesfî (senînîye)
Ay sifetê ke wesfê naman hetê reng, şekil û haldê ênan ra dîyar kenê, ênan ra vajyeno sifetê wesfan. Wekto ke yew name yan zî vate bi yew sifetîya wesifyeno, ewilî name û ci ra pey zî sifet nûsyeno.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| Temafîla sûre. | Temafîlasor. |
| Dêso zerd. | Dîwarêzer. |
| Keyeyo gird. | Malamezin. |
| Rayîro derg. | Riyadirêj. |
| Kebero newe. | Derîyê nû. |
| Mêrdimê hewlî. | Merivên baş. |
| Keyna xaseke. | Qîzadelal. |
| Şewa tarî û menga roşne. | Şeva tarî û meha rohnî. |
3.2. Sifetê dîyarkerdene
Xo mîyan de çehar bêjê nê sifetan estî:
3.2.1. Sifetê nîşankerdene
Di bêjê nê sifetan estî; ayê ke nizdî nîşan kenê û ayê ke dûrî nîşan kenê.
3.2.1.1. Semedê tebayê nizdî
Zazakî de, halê xoserî de semedê bîyayenanê yewhûmarê nêrî yê nizdî “no /eno[1]”, makî “na/ena[2]” û semedê pirhûmareya hûrdî cinsan zî vateyê “nê/enê[3]” yenê xebitnayîş. Semedê halê oblîke yê ênan zî, vateyê “nê/enê”, “na/ena” û “nê/enê”[4] yenê xebitnayîş. Kurmancî de zî semedê haldê sade yê nizdî “ev” û halê anteyê eye “vî” û “vê”, semedê halê sade yê dûrî “ew” û halê anteyê eye zî “wî” û “wê” yenê xebitnayîş. Semedê pirhûmareya ênan zî “van (nizdî)” û “wan (dûrî)” yenê xebitnayîş.
| Zazakî | Kurmancî | |
|---|---|---|
| No (eno) :No (eno) lajek waneno. | Ev | : Ev lawik dixwîne. |
| Vî | : Vî lawikî. ( yh. n.) | |
| Na (ena): Na (ena) keyneke wîyena. | Ev | : Ev keçik dikene. |
| Vê | : Vê keçikê. ( yh. m.) | |
| Nê (enê): Nê(enê) domanî kay kenê. | Ev | : Ev zarok dileyzin.(ph. herduyan) |
Van (evan) : Van zarokan.
| Nê meymanî ra vaje. | Ji vî mêvanî re bêje. |
| Nê şagirtan vat. | Van şagirtan got. |
| Na keyneke werd. | Vê keçikê xwar. |
3.2.1.2. Semedê tebayê (çîyê) dûrî
Zazakî de, halê xo serî de semedê belîkerdişê tebayê nêrî yê dûrî “o”, tebayê makî yê dûrî “a” û pirhûmareya hûrdî cinsan zî “ê” yenê vatiş. Semedê halê oblîke yê ênan zî “ê”, “a” û “ê”[5] yenê xebitnayîş. Kurmancî de, semedê belîkerdişê tebayê dûrî yê nêrî û makî “ew” û halê eyê ante “wî (nêr)” û “wê (mak)”, pirhûmareya ênan zî “wan” yeno xebitnayîş.
| Zazakî | Kurmancî | ||
|---|---|---|---|
| o | : O mêrdek. | Ew | : Ew mêrik. |
| : Ê şagirtî ra vaje. | Wî | : Ji wî şagirtî re bêje. (yh. n.) | |
| a | : A cinêke yena. | Ew | : Ew jinik tê. ( yh. m.) |
| : A (aya)cinêke ra vaje. | Wê | : Ji wê jinikê re bibêje. (yh. m.) | |
| ê | : Ê domanan vat. | Wan(ewan) : Wan zarokan got. (ph. herdu) | |
| : Ê hembazan ra vaje. | : Ji wan hevalan re bêje. |
Zazakî de wexto ke sifetê îşarkî yê sey eno/no, ena/na, ayo/yo/o û aya/ya/a bêrê xebitnayîş, nameyî nişkenê peycidara zafhûmareye bigîrê. Ancax nameyê ke “enê/nê”, “ayê/ê”, “enînan”, “ênan/înan” ra pey bêrê eşkenê peycidara zafhûmareye bigîrê. Kurmancî de zî ayê nameyê ke “ev” û “ew” ra pey bêrê, eşkenê peycidara zafhûmeriye bigîrê. Semedê zafhûmareya hûrdî cinsan zî “van” û “wan” yenê xebitnayîş.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| Na temafîle zaf kehan bîya. | Ev temafîl pirr kevn bûye. |
| No hêga yê bawkalandê ma wo.(yo) | Ev zevî yê kalikên me ye. |
Enê (nê) şinasîyê ma yê. (nizdî) Ev nasên me ne.
Ayê (ay) keynekî xasek î. (dûrî) Ew keçik delal in.
| Enî rojan hewa zaf germ o. | Van rojan hewa pir germ e. |
| Ênan(înan) heme çîyê xo roto. | Wan her tiştê xwe firotîye. |
| Ênan ra dime yew nê ameyo. | Ji wan şûnde kes ne hatîye. |
3.3.Sifetê hûmaran
Sifetê hûmaran xoser bibê, name yî, labelê ke nameyan reyde bêrê vatiş, benê sifet.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| Yew ame keye. | Yek hate malê. |
| (“yew” cayê nameyî de ameyo vatiş) | (“Yek” di ciyê nav de hatiye bikaranîn) |
| Yew merdim ame. | Yek meriv hat. |
| (“yew” cayê sifetî de ameyo vatiş) | (“Yek” di ciyê rengdêr de hatiye bikaranîn) |
Ma eşkenê sifetê hûmaran zey ke cêr de ameyê dîyarkerdiş dabeş bikê:
3.3.1. Sifetê hûmarî yê “çend”
Nê bêj sifetê hûmaran, yenê vernîda naman û çiqaseya bîyayena ênan dîyar kenê.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| Hîrê hembazî. | Sê heval. |
| Des qelemî. | Deh qelem. |
| Vîst û hewt serrî. | Bîst û heft sal. |
| Çaresy dewî. | Çarsed gun. |
| Çewres km rayîr. | Çil km rê. |
| Pancas kg engûre. | Pêncî kg tirî. |
3.3.2. Sifetê hûmarî yê rêzkî yan zî “çendin”e
Nê bêj sifetî naman ra pey yenê nûstiş û zazakî de peycidara “-in/-ine” gênê; kurmancî de zî goreyê mintiqeyê cîyayan peycidaranê “-an” “-em” û “-emîn” gênê.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| Kûçeya yewin(yewine). | Kûçeya yekemîn(an). |
| Serra desin(desine). | Sala dehan./Sala dehem./Sala dehemîn. |
| Şewa vîst û yewin. | Şeva bîst û yekan. |
| Qoro pancêsin. | Qorê panzdehan. |
| Rêzeyo çewres û heştin. | Rêzeyê çil û heştan. |
| Qato hewtin. | Qata heftemîn. |
| Şewa şeşine. | Şeva şeşemîn. |
| Çewres û pancin. | Çil û pêncemîn. |
| Hezar û newsey û vîstin. | Hezar û nehsed û bîstemîn. |
| Na kitaba aya yewin a. | Ev kitêba wê ya yekemîn e. |
Tayê kelîmeyî estî ke hem “hete” nîşan kenê hem zî cayê sifetandê hûmarîye gênê. Zazakî de nê bêj kelîmeyî bi zerfê cayana nusyenê û peycidara “-ên” gênê; kurmancî de zî bi peycidara “-în” viraziyenê.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| verên | pêşîn |
| peyên | dawîn |
| mîyanên | navîn |
| corên | jorîn |
| cêrên | jêrîn |
3.3.3. Sifetê parhûmarîye
Nê bêj sifetî, parbîyayena seycê ya tebayan nîşan kenê. Nê sifetî bi dû hawayana yenê nûstene: a yewine, bi tekrarkerdişê hûmar û mîqdarê ênan; a didine zî, beyntarê hûrdî hûmaran de nustişê “bi” reyde beno.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| yew yew(jew jew) | yek yek |
| hîrê hîrê | sisê sisê |
| hewt hewt | heft heft |
| vîst vîst | bîst bîst |
| çewres çewres | çil çil |
| yew bi yew | yek bi yek |
| hîrê bi hîrê | sisê bi sisê |
| hewt bi hewt | heft bi heft |
| des bi des | deh bi deh |
| vîst bi vîst | bîst bi bîst |
| çarsey bi çarsey | çarsed bi çarsed |
| newsey bi newsey | nehsed bi nehsed |
| bar bi bar (mîqdar) | bar bi bar(mîqdar) |
| Ta bi ta | Ta bi ta (mîqdar) |
| Ciwal bi ciwal | Çewal bi çewal (mîqdar) |
| Kod bi kod | Kod bi kod (mîqdar) |
| Wirdês bi wirdês | Kulm bi kulm (mîqdar) |
3.3.4. Sifetê parhûmarî yê kesrî: Nê bêj sifetî, birr û mîqdarê tûmîyêk dîyar kenê.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| Yewê desî (1/10) | Yekê dehê. (1/10) |
| Des ra yew (1/10) | Ji dehê yek (1/10) |
| Çeharê çewresî. (4/40) | Çarê çilê(Ji çilî çar)(4/40) |
| Vîstê diseyî (20/200 | Bîstê dusedî. (20/200) |
| Yewê Çeharî /Çehar ra yew(1/4) | Ji çaran yek (çaryek) (1/4) |
| Di ra yew(nîme) (1/2) | Ji didoyan yek(nîv) (1/2) |
| Şeş ra çehar (4/6) | Ji şeşan çar (4/6) |
| Şeşê tumî û des ra hîrê (6.3/10) | Şeşê tumî û ji dehan sisê (6.3/10) |
Zazakî de peycidara “-la” bêro peynîya hûmaran çiqaseye û qatê ay reqame dîyar kena. Kurmancî de mana na peycidare, kelîmeyê zey “qat, qasî, car” dîyar kenê.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| di/dila | du/du qat(qasî) |
| hîrê/hîrêla | sê/ sê qat |
| çehar/çeharla | çar/çar qat |
| şeş/şeşla | şeş/ şeş qat |
| hewt/hewtla | heft/ heft qat |
| new/newla | neh/ neh qat |
| des/desla | deh/deh qat |
| vîst/vîstla | bîst/ bîst qat |
| Rezê mi dilayê rezdê şima yo. | Rezê min du qatê rezê we ye. |
3.3.5. Sifetê hûmarî yê dîyarnêbîyaye: Nê bêj sifetî, hûmar û mîqdarê bîyayenan bi hawayêko sergirewte dîyar kenê û vernîya naman de yenê nûstiş.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| To çend kitabî wendî? | Te çend pirtûk xwendîye? |
| Ay taynekî werd. | Wê hindik xwar. |
| Mi hende mêrdimî pêhete nêdî yê. | Min ewqas meriv bi hev ra nedîye. |
| Ewro pir/zaf germ o. | Evro pir germ e. |
| Ma pêro asnawe kenê. | Em hemû avjenîyê dikin. |
| Her bêj hengûre esta | Her cure tirî heye. |
| Heme rengê tîje. | Hemû rengên tîjê. |
3.3.6. Sifetê perskerdişî: Nê sifetî, bi raya perskerdişîya hal, ca, hûmar û sewbî xûsusiyetanê bîyayenan danê dîyar kerdene.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| çi | çi |
| kam | kî/kê |
| kamcin/kamder | kîjan |
| çi tewir | çi tewir |
| çi bêj | çi cure |
| çito | çawa |
| çend | çend |
| kûra | kûderê |
| senî | çawa |
| çiqas | çiqas |
| hêç | hêç |
| xeylî | gelek |
| Kamcin roj roşanê Newroz o? | Kîjan roj cejna Newrozê ye? |
| Kam ame keyê şima? | Kî hat mala we? |
| Ti çend ray şîyê welat. | Tu çend caran çûyî welat. |
| Şima senî ameyê etiya? | Hun çawa hatin vira? |
| Ferzan sinifa çendin de waneno? | Ferzan di pola çendan de dixwîne? |
| Hêç yewekî nêwerd? | Hêç yekî nexwar? |
3.4. Cinsiyetê sifetê ke karan (fîîlan) ra virazîyenê û sey sifetî yenê xebitnayene
Zazakî de, goreyê nêrî û makîyêya naman, nê bêj sifetî zî benê nêrî û makî. Labelê kurmancî de ferqê nêrîyê û makîyê çinyo, hûrdî zî peycidara “-î” gênê.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| Keyneka nîşankerda. | Qîzika nîşankirî. |
| Cenêka rakewta. | Jinika raketî. |
| Şamîya pewta. | Şîva pijandî. |
| Rayîro peymawite. | Riya pîvandî. |
| Domano wende. | Zarokê xwendayî. |
| Hêgayo ramite. | Zevîya ajotî. |
| Goşto sûrkerde. | Goştê qelandî. |
3.5. Sifetan de veracêkerdiş (pêveronayîş)
Nê bêj sifetî semedê pêveronayîşê di nameyan û di tebayan yenê xebitnayiş û goreyê halê ênan bedêlyenê.
3.5.1. Pêveronayîşê çîyê ke pêmanenê: Seba nîşankerdişê pêmendişeya di çîyan zazakî de vateyê “henda, sey, zey, se, ze, zê, jê”; kurmancî de zî vateyê “qasî, bi qasî, wek” yenê xebitnayîş.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| Gurgîn henda mi nan weno. | Gurgîn bi qasî min nan dixwe. |
| Rewîn henda Gurgînî keweno ra. | Rewîn bi qasî Gurgînî radikeve. |
| Şevîne zî sey Rojîne azeb a. | Şevîn jî wek Rojînê azeb e. |
| Bira zî zey(zê) waya xo kilm o. | Bira jî wek xuşka xwe kin e. |
| Keyna zî sey mara xo derg a. | Qîzik jî wek dayika xwe dirêj e. |
3.5.2. Pêveronayişeya ke bi peycidara “-êr” virazyena: Kurmancî de miqabilê peycidara “-êr”a zazakî, “-tir” yena peynîya kelîman.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| gird/girdêr | mezin/mezintir |
| derg/dergêr | dirêj/dirêjtir |
| wişk/wişkêr | hişk/hişktir |
| Roj aşme(menge) ra girdêr o. | Roj ji heyvê mezintir e. |
| Zelale Delal ra dergêr a. | Zelal ji Delalê dirêjtir e |
| No nan ayê bînî ra wişkêr o. | Ev nan ji yê dî hişktir e. |
| Tûyê hengûr ra şîrînêr î. | Tû ji tirîyê şîrîntir in. |
| Peme peşmî ra nermêr o. | Pemû ji hirîyê nermtir e. |
| Koyê Sîpanî koyê Hesarî ra berzêr o. | Çîyayê Sîpanê ji çîyayê Hesarê bilindtir e. |
| Asin kera ra giranêr o. | Hesin ji kevir girantir e. |
Zazakî de peycidara “-êna” bêro peynîda qatî sifetandê nedîyaran, mana vêşîkerdişê mîqdarê ênan dana. Ke peycidara “-êna” bêro peynîda kelîmeyê ke wext nîşan kenê, bîyayena ênan seba wextêdo nedîyar derg kenê. Miqabilê “-êna” zazakî, kurmancî de “-ek” û “-ina”ya ke çekûya “hina” ra virazyayê yenê.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| tay/tayêna | hin/hina/hinek |
| xîçê/xîçêna | xîçek/xîçina |
| wirdês/wirdêsêna | kûlm/ kûlmina |
| çap/çapêna | çap/ çapina |
| çeng/çengêna | çeng/çengina |
| kod/kodêna | kod/kodina |
| şew/şewêna | şev/ şevina |
| roj/rojêna | roj/rojina |
| gam/gamêna | gave/gavina |
| serre/serrêna | sal/ salina |
3.6. Sifetê ke bi peycidara “-ên”a virazyenê
Sifetê ke bi na peycidare reyde virazyenê, hete û wextêdo belîkerde nîşan kenê.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| nika/nikayên | nûka/ nakayîn |
| ewro/ewroyên | evro/evroyîn |
| vizêr/vizêrên | do/doyîn |
| perey/pereyên | pêr/pêrîn |
| emserr/emserên | îsal/evsal/îsalîn |
| par/parên | par/parîn |
| pêrar/pêrarên | pêrar/pêrarîn |
| êre/êreyên | êvar/êvarîn |
| cor/corên | jor/jorîn |
| cêr/cêrên | jêr/jêrîn |
| pey/peyên | dawî/dawîn |
| ver/verên | pêş/pêşîn |
3.7. Sifetan ra name viraştiş
Semedo ke yew sifet bibo name, zazakî de goreyê cayan peynîya sifetî de peycidara /-ey, -îy/ û kurmancî de zî /-î/ yeno nûstiş.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| rind/ rindey/ rindîy | rind/rindî |
| xirab/ xirabey/ xirabîy | xirab/xirabî |
| gird/ girdey/ girdîy | gird/girdî |
| germ/ germey/ germîy | germ/ germî |
| nizim/ nizmey/ nizmey | nizm/ nizmî |
| zerd/ zerdey | zer/ zerî |
| derg/ dergey | dirêj/ dirêjî |
| hera/ herayey | fire/ fireyî |
| berz/ berzey | bilind/ bilindî |
| sivik/ sivikey | sivik/ sivikî |
| giran/ giraney | giran/ giranî |
| asan/ asaney | hêsan/ hêsanî |
| roşn/ roşney | rohnî/ rohnayî |
3.8. Eke sifet cayê naman bigîro
Wexto ke sifetî wezîfeyê wesifdayen û belîkerdene nêkê, cayê naman bigîrê û abo gore kar bikê, wezîfeyê naman anê ca.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|
Yewêdo xwîyteng bîyo mamosteyê ma. Yekê xwîteng bûye mamosteyê me. (kirde)
Yewêda bejinderge bîya mudirê banka. Yeka bejindirêj bûye mudirê bankê. (kirde)
| Kino bîyo wayîrê keyî. | Kino bûye xwedîyê malê. (kirde) |
| Rayiro raşt vermedênê. (obje) | Rêya rast bernedin.(bireser) |
| Dêso raşt xirabe nêbeno. (obje) | Dîwarê rast xera nabe. (bireser) |
| A Pîran de bîya mudir. (kardar) | Ew di Pîranê de bûye mudir. (pêveber) |
3.9. Sifetê aîdîyetî
Ay sifetê ke aîdyetê tayê wesf û xûsusiyetanê şexis û tebayan(çiyan) dîyar kenê, ênan ra vajyeno sifetê aîdyeteye. Nê bêj sifetî bi peycidarandê ciyawazan virazyenê.
3.9.1. Sifetê ke zazakî de bi peycidara “-ij/-ic” virazyenê, kurmancî de bi peycidara “-î” virazyenê:
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| dew/ dewic-dewij | gund/ gundî |
| sûk/ sukic-sûkij | sûk/ sûkî |
| şehar/ şeharic-şeharij | bajar/ bajarî |
| Pîran/ pîranic-pîranij | Pîran/ pîranî |
| Xarpêt/xarpêtic/xarpêtij | Xarpêt/ xarpêtî |
| Botîyan/ botîyanij | Botan/ botanî |
| Kurdistan/ Kurdistanij(ic) | Kurdista/ Kurdistanî |
| Amerîkan/Amerîkanij(ic) | Amerîkan/Amerîkanî |
3.9.2. Sifetê ke zazakî de bi peycidara “-ên” virazyenê, kurmancî de bi peycidara “-în” virazyenê:
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| dar/ darên | dar/darîn |
| asin/ asinên | hesin/hesinîn |
| zer/ zerên | zêr/ zêrîn |
| sêm/ sêmên | zîv/ zîvîn |
| hare/ harên | ax/ axîn |
3.9.3. Tayê sifetê ke dîyalekta zazakî de bi peycidara “-wan” virazyenê, kurmancî de bi peycidara “-van” virazyenê.
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| ga/ gawan | ga/ gavan |
| naxir/ naxirwan | naxir/ naxirvan |
| golik/ golikwan | golik/ golikvan |
| ray /raywan/ rayan | rê/ rêwî |
| Seyid/ seyidwan | nêçîr/ nêçîrvan |
3.9.4. Zazakî de bi peycidarandê “-ey, -yey, -aney”, sifetan ra sifetî virazyenê; kurmancî de zî bi peycidara “-î, -yî, -ayî(-anî)” virazyenê:
| Zazakî | Kurmancî |
|---|---|
| hera/ herayey | fire/ fireyî |
| berz/ berzey/ berzaney | bilind/ bilindî/ bilindayî |
| teng/ tengey/ tenganey | teng/ tengî/ tenganî |
| derg/ dergey/ derganey | dirêj/ dirêjî/ dirêjayî |
| nizim/ nizimey/nizmaney | nizim/ nizmî/ nizmayî |
[1] Formê bînî: enû, nû, enî, inî, ini, in. bew., Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), Weşanxeneyê Vateyî, İstanbul, r. 70
[2] Formê bînî: ina, hena. b., Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), ç. v., r. 63
[3] Formê bînî: nî, enî, inî, inê, na. b., Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), ç. v., r. 63
[4] Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), Weşanxeneyê Vateyî, İstanbul, r. 70
[5] Formê bînî: b., Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), Weşanxeneyê Vateyî, İstanbul, r. 70
Şirvove (0)
Hêj şîrove nînin. Şiroveya yekem tu bike.