3. Sıfet
Kelîmeyê ke wesfê bîyayenan yan zî nameyan û tayê xûsusiyetê ênan; hal, reng, fesal, hûmar û rêzeyê ênan bi hawayêko aşkere dîyar kenê, ênan ra vajyeno sifet (çitewrok). Wexto ke nê bêj vateyî naman reyde bêrê nûstiş û ênan biwesifnê, benê sifet.
Hem zazakî û hem zî kurmancî de tayê sifetê ke zaf yenê vatiş û xebitnayîş nê yî:
Zazakî Kurmancî
asan hêsan
bed bed
berz bilind
çend çend
çewt çewt
derg dirêj
gemar gemar
germ germ
gewr gewr
gilover gilover
giran giran
gird gir
hera, hîra fire, fireh
hewl baş
hûrdêk/wûrdêk hûrek, piçûk
kamder/kamcîn kîjan
kemver kêmber
kilm/kirr kin
nizim nizim
pak/ pank pak
pehn pehn
raşt rast
rind rind
roşn ronahî
senî çawa
serd sar
sivik sivik
sîya reş
sûr sor
şikte şikestî
tarî tarî
teng teng
war, çewt xwar
xirab xirab
xoser xweser
zerd zer
Zazakî Kurmancî
Rayiro teng. Rêya teng.
Şewa tarî. Şeva tarî.
Welato xoser. Welatê xweser(serbixwe).
Bazaro serbest. Bazara serbest.
Keyeyo pak. Xaniyê pak.
Aqlo sivik û baro giran. Aqlê sivik û barê giran.
Dinya gilovere. Dinya gilover.
Şero gird. Şerê mezin.
Mêrdimo xirab. Mirovê xirab.
Sifetî goreyê wesifdê xo di texlît (bêj) î:
1. Sifetê wesifnayişî,
2. Sifetê dîyarkerdişî.
3.1. Sifetê wesfî (senînîye)
Ay sifetê ke wesfê naman hetê reng, şekil û haldê ênan ra dîyar kenê, ênan ra vajyeno sifetê wesfan. Wekto ke yew name yan zî vate bi yew sifetîya wesifyeno, ewilî name û ci ra pey zî sifet nûsyeno.
Zazakî Kurmancî
Temafîla sûre. Temafîlasor.
Dêso zerd. Dîwarêzer.
Keyeyo gird. Malamezin.
Rayîro derg. Riyadirêj.
Kebero newe. Derîyê nû.
Mêrdimê hewlî. Merivên baş.
Keyna xaseke. Qîzadelal.
Şewa tarî û menga roşne. Şeva tarî û meha rohnî.
3.2. Sifetê dîyarkerdene
Xo mîyan de çehar bêjê nê sifetan estî:
3.2.1. Sifetê nîşankerdene
Di bêjê nê sifetan estî; ayê ke nizdî nîşan kenê û ayê ke dûrî nîşan kenê.
3.2.1.1. Semedê tebayê nizdî
Zazakî de, halê xoserî de semedê bîyayenanê yewhûmarê nêrî yê nizdî “no /eno[1]”, makî “na/ena[2]” û semedê pirhûmareya hûrdî cinsan zî vateyê “nê/enê[3]” yenê xebitnayîş. Semedê halê oblîke yê ênan zî, vateyê “nê/enê”, “na/ena” û “nê/enê”[4] yenê xebitnayîş. Kurmancî de zî semedê haldê sade yê nizdî “ev” û halê anteyê eye “vî” û “vê”, semedê halê sade yê dûrî “ew” û halê anteyê eye zî “wî” û “wê” yenê xebitnayîş. Semedê pirhûmareya ênan zî “van (nizdî)” û “wan (dûrî)” yenê xebitnayîş.
Zazakî Kurmancî
No (eno) : No (eno) lajek waneno. Ev : Ev lawik dixwîne.
Vî : Vî lawikî. ( yh. n.)
Na (ena) : Na (ena) keyneke wîyena. Ev : Ev keçik dikene.
Vê : Vê keçikê. ( yh. m.)
Nê (enê) : Nê(enê) domanî kay kenê. Ev : Ev zarok dileyzin.(ph. herduyan)
Van (evan) : Van zarokan.
Nê meymanî ra vaje. Ji vî mêvanî re bêje.
Nê şagirtan vat. Van şagirtan got.
Na keyneke werd. Vê keçikê xwar.
3.2.1.2. Semedê tebayê (çîyê) dûrî
Zazakî de, halê xo serî de semedê belîkerdişê tebayê nêrî yê dûrî “o”, tebayê makî yê dûrî “a” û pirhûmareya hûrdî cinsan zî “ê” yenê vatiş. Semedê halê oblîke yê ênan zî “ê”, “a” û “ê”[5] yenê xebitnayîş. Kurmancî de, semedê belîkerdişê tebayê dûrî yê nêrî û makî “ew” û halê eyê ante “wî (nêr)” û “wê (mak)”, pirhûmareya ênan zî “wan” yeno xebitnayîş.
Zazakî Kurmancî
o : O mêrdek. Ew : Ew mêrik.
: Ê şagirtî ra vaje. Wî : Ji wî şagirtî re bêje. (yh. n.)
a : A cinêke yena. Ew : Ew jinik tê. ( yh. m.)
: A (aya)cinêke ra vaje. Wê : Ji wê jinikê re bibêje. (yh. m.)
ê : Ê domanan vat. Wan(ewan) : Wan zarokan got. (ph. herdu)
: Ê hembazan ra vaje. : Ji wan hevalan re bêje.
Zazakî de wexto ke sifetê îşarkî yê sey eno/no, ena/na, ayo/yo/o û aya/ya/a bêrê xebitnayîş, nameyî nişkenê peycidara zafhûmareye bigîrê. Ancax nameyê ke “enê/nê”, “ayê/ê”, “enînan”, “ênan/înan” ra pey bêrê eşkenê peycidara zafhûmareye bigîrê. Kurmancî de zî ayê nameyê ke “ev” û “ew” ra pey bêrê, eşkenê peycidara zafhûmeriye bigîrê. Semedê zafhûmareya hûrdî cinsan zî “van” û “wan” yenê xebitnayîş.
Zazakî Kurmancî
Na temafîle zaf kehan bîya. Ev temafîl pirr kevn bûye.
No hêga yê bawkalandê ma wo.(yo) Ev zevî yê kalikên me ye.
Enê (nê) şinasîyê ma yê. (nizdî) Ev nasên me ne.
Ayê (ay) keynekî xasek î. (dûrî) Ew keçik delal in.
Enî rojan hewa zaf germ o. Van rojan hewa pir germ e.
Ênan(înan) heme çîyê xo roto. Wan her tiştê xwe firotîye.
Ênan ra dime yew nê ameyo. Ji wan şûnde kes ne hatîye.
3.3.Sifetê hûmaran
Sifetê hûmaran xoser bibê, name yî, labelê ke nameyan reyde bêrê vatiş, benê sifet.
Zazakî Kurmancî
Yew ame keye. Yek hate malê.
(“yew” cayê nameyî de ameyo vatiş) (“Yek” di ciyê nav de hatiye bikaranîn)
Yew merdim ame. Yek meriv hat.
(“yew” cayê sifetî de ameyo vatiş) (“Yek” di ciyê rengdêr de hatiye bikaranîn)
Ma eşkenê sifetê hûmaran zey ke cêr de ameyê dîyarkerdiş dabeş bikê:
3.3.1. Sifetê hûmarî yê “çend”
Nê bêj sifetê hûmaran, yenê vernîda naman û çiqaseya bîyayena ênan dîyar kenê.
Zazakî Kurmancî
Hîrê hembazî. Sê heval.
Des qelemî. Deh qelem.
Vîst û hewt serrî. Bîst û heft sal.
Çaresy dewî. Çarsed gun.
Çewres km rayîr. Çil km rê.
Pancas kg engûre. Pêncî kg tirî.
3.3.2. Sifetê hûmarî yê rêzkî yan zî “çendin”e
Nê bêj sifetî naman ra pey yenê nûstiş û zazakî de peycidara “-in/-ine” gênê; kurmancî de zî goreyê mintiqeyê cîyayan peycidaranê “-an” “-em” û “-emîn” gênê.
Zazakî Kurmancî
Kûçeya yewin(yewine). Kûçeya yekemîn(an).
Serra desin(desine). Sala dehan./Sala dehem./Sala dehemîn.
Şewa vîst û yewin. Şeva bîst û yekan.
Qoro pancêsin. Qorê panzdehan.
Rêzeyo çewres û heştin. Rêzeyê çil û heştan.
Qato hewtin. Qata heftemîn.
Şewa şeşine. Şeva şeşemîn.
Çewres û pancin. Çil û pêncemîn.
Hezar û newsey û vîstin. Hezar û nehsed û bîstemîn.
Na kitaba aya yewin a. Ev kitêba wê ya yekemîn e.
Tayê kelîmeyî estî ke hem “hete” nîşan kenê hem zî cayê sifetandê hûmarîye gênê. Zazakî de nê bêj kelîmeyî bi zerfê cayana nusyenê û peycidara “-ên” gênê; kurmancî de zî bi peycidara “-în” viraziyenê.
Zazakî Kurmancî
verên pêşîn
peyên dawîn
mîyanên navîn
corên jorîn
cêrên jêrîn
3.3.3. Sifetê parhûmarîye
Nê bêj sifetî, parbîyayena seycê ya tebayan nîşan kenê. Nê sifetî bi dû hawayana yenê nûstene: a yewine, bi tekrarkerdişê hûmar û mîqdarê ênan; a didine zî, beyntarê hûrdî hûmaran de nustişê “bi” reyde beno.
Zazakî Kurmancî
yew yew(jew jew) yek yek
hîrê hîrê sisê sisê
hewt hewt heft heft
vîst vîst bîst bîst
çewres çewres çil çil
yew bi yew yek bi yek
hîrê bi hîrê sisê bi sisê
hewt bi hewt heft bi heft
des bi des deh bi deh
vîst bi vîst bîst bi bîst
çarsey bi çarsey çarsed bi çarsed
newsey bi newsey nehsed bi nehsed
bar bi bar (mîqdar) bar bi bar(mîqdar)
Ta bi ta Ta bi ta (mîqdar)
Ciwal bi ciwal Çewal bi çewal (mîqdar)
Kod bi kod Kod bi kod (mîqdar)
Wirdês bi wirdês Kulm bi kulm (mîqdar)
3.3.4. Sifetê parhûmarî yê kesrî: Nê bêj sifetî, birr û mîqdarê tûmîyêk dîyar kenê.
Zazakî Kurmancî
Yewê desî (1/10) Yekê dehê. (1/10)
Des ra yew (1/10) Ji dehê yek (1/10)
Çeharê çewresî. (4/40) Çarê çilê(Ji çilî çar)(4/40)
Vîstê diseyî (20/200 Bîstê dusedî. (20/200)
Yewê Çeharî /Çehar ra yew(1/4) Ji çaran yek (çaryek) (1/4)
Di ra yew(nîme) (1/2) Ji didoyan yek(nîv) (1/2)
Şeş ra çehar (4/6) Ji şeşan çar (4/6)
Şeşê tumî û des ra hîrê (6.3/10) Şeşê tumî û ji dehan sisê (6.3/10)
Zazakî de peycidara “-la” bêro peynîya hûmaran çiqaseye û qatê ay reqame dîyar kena. Kurmancî de mana na peycidare, kelîmeyê zey “qat, qasî, car” dîyar kenê.
Zazakî Kurmancî
di/dila du/du qat(qasî)
hîrê/hîrêla sê/ sê qat
çehar/çeharla çar/çar qat
şeş/şeşla şeş/ şeş qat
hewt/hewtla heft/ heft qat
new/newla neh/ neh qat
des/desla deh/deh qat
vîst/vîstla bîst/ bîst qat
Rezê mi dilayê rezdê şima yo. Rezê min du qatê rezê we ye.
3.3.5. Sifetê hûmarî yê dîyarnêbîyaye: Nê bêj sifetî, hûmar û mîqdarê bîyayenan bi hawayêko sergirewte dîyar kenê û vernîya naman de yenê nûstiş.
Zazakî Kurmancî
To çend kitabî wendî? Te çend pirtûk xwendîye?
Ay taynekî werd. Wê hindik xwar.
Mi hende mêrdimî pêhete nêdî yê. Min ewqas meriv bi hev ra nedîye.
Ewro pir/zaf germ o. Evro pir germ e.
Ma pêro asnawe kenê. Em hemû avjenîyê dikin.
Her bêj hengûre esta Her cure tirî heye.
Heme rengê tîje. Hemû rengên tîjê.
3.3.6. Sifetê perskerdişî: Nê sifetî, bi raya perskerdişîya hal, ca, hûmar û sewbî xûsusiyetanê bîyayenan danê dîyar kerdene.
Zazakî Kurmancî
çi çi
kam kî/kê
kamcin/kamder kîjan
çi tewir çi tewir
çi bêj çi cure
çito çawa
çend çend
kûra kûderê
senî çawa
çiqas çiqas
hêç hêç
xeylî gelek
Kamcin roj roşanê Newroz o? Kîjan roj cejna Newrozê ye?
Kam ame keyê şima? Kî hat mala we?
Ti çend ray şîyê welat. Tu çend caran çûyî welat.
Şima senî ameyê etiya? Hun çawa hatin vira?
Ferzan sinifa çendin de waneno? Ferzan di pola çendan de dixwîne?
Hêç yewekî nêwerd? Hêç yekî nexwar?
3.4. Cinsiyetê sifetê ke karan (fîîlan) ra virazîyenê û sey sifetî yenê xebitnayene
Zazakî de, goreyê nêrî û makîyêya naman, nê bêj sifetî zî benê nêrî û makî. Labelê kurmancî de ferqê nêrîyê û makîyê çinyo, hûrdî zî peycidara “-î” gênê.
Zazakî Kurmancî
Keyneka nîşankerda. Qîzika nîşankirî.
Cenêka rakewta. Jinika raketî.
Şamîya pewta. Şîva pijandî.
Rayîro peymawite. Riya pîvandî.
Domano wende. Zarokê xwendayî.
Hêgayo ramite. Zevîya ajotî.
Goşto sûrkerde. Goştê qelandî.
3.5. Sifetan de veracêkerdiş (pêveronayîş)
Nê bêj sifetî semedê pêveronayîşê di nameyan û di tebayan yenê xebitnayiş û goreyê halê ênan bedêlyenê.
3.5.1. Pêveronayîşê çîyê ke pêmanenê: Seba nîşankerdişê pêmendişeya di çîyan zazakî de vateyê “henda, sey, zey, se, ze, zê, jê”; kurmancî de zî vateyê “qasî, bi qasî, wek” yenê xebitnayîş.
Zazakî Kurmancî
Gurgîn henda mi nan weno. Gurgîn bi qasî min nan dixwe.
Rewîn henda Gurgînî keweno ra. Rewîn bi qasî Gurgînî radikeve.
Şevîne zî sey Rojîne azeb a. Şevîn jî wek Rojînê azeb e.
Bira zî zey(zê) waya xo kilm o. Bira jî wek xuşka xwe kin e.
Keyna zî sey mara xo derg a. Qîzik jî wek dayika xwe dirêj e.
3.5.2. Pêveronayişeya ke bi peycidara “-êr” virazyena: Kurmancî de miqabilê peycidara “-êr”a zazakî, “-tir” yena peynîya kelîman.
Zazakî Kurmancî
gird/girdêr mezin/mezintir
derg/dergêr dirêj/dirêjtir
wişk/wişkêr hişk/hişktir
Roj aşme(menge) ra girdêr o. Roj ji heyvê mezintir e.
Zelale Delal ra dergêr a. Zelal ji Delalê dirêjtir e
No nan ayê bînî ra wişkêr o. Ev nan ji yê dî hişktir e.
Tûyê hengûr ra şîrînêr î. Tû ji tirîyê şîrîntir in.
Peme peşmî ra nermêr o. Pemû ji hirîyê nermtir e.
Koyê Sîpanî koyê Hesarî ra berzêr o. Çîyayê Sîpanê ji çîyayê Hesarê bilindtir e.
Asin kera ra giranêr o. Hesin ji kevir girantir e.
Zazakî de peycidara “-êna” bêro peynîda qatî sifetandê nedîyaran, mana vêşîkerdişê mîqdarê ênan dana. Ke peycidara “-êna” bêro peynîda kelîmeyê ke wext nîşan kenê, bîyayena ênan seba wextêdo nedîyar derg kenê. Miqabilê “-êna” zazakî, kurmancî de “-ek” û “-ina”ya ke çekûya “hina” ra virazyayê yenê.
Zazakî Kurmancî
tay/tayêna hin/ hina/hinek
xîçê/xîçêna xîçek/ xîçina
wirdês/wirdêsêna kûlm/ kûlmina
çap/çapêna çap/ çapina
çeng/çengêna çeng/çengina
kod/kodêna kod/ kodina
şew/şewêna şev/ şevina
roj/rojêna roj/rojina
gam/gamêna gave/ gavina
serre/serrêna sal/ salina
3.6. Sifetê ke bi peycidara “-ên”a virazyenê
Sifetê ke bi na peycidare reyde virazyenê, hete û wextêdo belîkerde nîşan kenê.
Zazakî Kurmancî
nika/nikayên nûka/ nakayîn
ewro/ewroyên evro/evroyîn
vizêr/vizêrên do/doyîn
perey/pereyên pêr/pêrîn
emserr/emserên îsal/evsal/îsalîn
par/parên par/parîn
pêrar/pêrarên pêrar/pêrarîn
êre/êreyên êvar/êvarîn
cor/corên jor/jorîn
cêr/cêrên jêr/jêrîn
pey/peyên dawî/dawîn
ver/verên pêş/pêşîn
3.7. Sifetan ra name viraştiş
Semedo ke yew sifet bibo name, zazakî de goreyê cayan peynîya sifetî de peycidara /-ey, -îy/ û kurmancî de zî /-î/ yeno nûstiş.
Zazakî Kurmancî
rind/ rindey/ rindîy rind/rindî
xirab/ xirabey/ xirabîy xirab/xirabî
gird/ girdey/ girdîy gird/girdî
germ/ germey/ germîy germ/ germî
nizim/ nizmey/ nizmey nizm/ nizmî
zerd/ zerdey zer/ zerî
derg/ dergey dirêj/ dirêjî
hera/ herayey fire/ fireyî
berz/ berzey bilind/ bilindî
sivik/ sivikey sivik/ sivikî
giran/ giraney giran/ giranî
asan/ asaney hêsan/ hêsanî
roşn/ roşney rohnî/ rohnayî
3.8. Eke sifet cayê naman bigîro
Wexto ke sifetî wezîfeyê wesifdayen û belîkerdene nêkê, cayê naman bigîrê û abo gore kar bikê, wezîfeyê naman anê ca.
Zazakî Kurmancî
Yewêdo xwîyteng bîyo mamosteyê ma. Yekê xwîteng bûye mamosteyê me. (kirde)
Yewêda bejinderge bîya mudirê banka. Yeka bejindirêj bûye mudirê bankê. (kirde)
Kino bîyo wayîrê keyî. Kino bûye xwedîyê malê. (kirde)
Rayiro raşt vermedênê. (obje) Rêya rast bernedin.(bireser)
Dêso raşt xirabe nêbeno. (obje) Dîwarê rast xera nabe. (bireser)
A Pîran de bîya mudir. (kardar) Ew di Pîranê de bûye mudir. (pêveber)
3.9. Sifetê aîdîyetî
Ay sifetê ke aîdyetê tayê wesf û xûsusiyetanê şexis û tebayan(çiyan) dîyar kenê, ênan ra vajyeno sifetê aîdyeteye. Nê bêj sifetî bi peycidarandê ciyawazan virazyenê.
3.9.1. Sifetê ke zazakî de bi peycidara “-ij/-ic” virazyenê, kurmancî de bi peycidara “-î” virazyenê:
Zazakî Kurmancî
dew/ dewic-dewij gund/ gundî
sûk/ sukic-sûkij sûk/ sûkî
şehar/ şeharic-şeharij bajar/ bajarî
Pîran/ pîranic-pîranij Pîran/ pîranî
Xarpêt/xarpêtic/xarpêtij Xarpêt/ xarpêtî
Botîyan/ botîyanij Botan/ botanî
Kurdistan/ Kurdistanij(ic) Kurdista/ Kurdistanî
Amerîkan/Amerîkanij(ic) Amerîkan/Amerîkanî
3.9.2. Sifetê ke zazakî de bi peycidara “-ên” virazyenê, kurmancî de bi peycidara “-în” virazyenê:
Zazakî Kurmancî
dar/ darên dar/darîn
asin/ asinên hesin/hesinîn
zer/ zerên zêr/ zêrîn
sêm/ sêmên zîv/ zîvîn
hare/ harên ax/ axîn
3.9.3. Tayê sifetê ke dîyalekta zazakî de bi peycidara “-wan” virazyenê, kurmancî de bi peycidara “-van” virazyenê.
Zazakî Kurmancî
ga/ gawan ga/ gavan
naxir/ naxirwan naxir/ naxirvan
golik/ golikwan golik/ golikvan
ray /raywan/ rayan rê/ rêwî
Seyid/ seyidwan nêçîr/ nêçîrvan
3.9.4. Zazakî de bi peycidarandê “-ey, -yey, -aney”, sifetan ra sifetî virazyenê; kurmancî de zî bi peycidara “-î, -yî, -ayî(-anî)” virazyenê:
Zazakî Kurmancî
hera/ herayey fire/ fireyî
berz/ berzey/ berzaney bilind/ bilindî/ bilindayî
teng/ tengey/ tenganey teng/ tengî/ tenganî
derg/ dergey/ derganey dirêj/ dirêjî/ dirêjayî
nizim/ nizimey/nizmaney nizim/ nizmî/ nizmayî
[1] Formê bînî: enû, nû, enî, inî, ini, in. bew., Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), Weşanxeneyê Vateyî, İstanbul, r. 70
[2] Formê bînî: ina, hena. b., Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), ç. v., r. 63
[3] Formê bînî: nî, enî, inî, inê, na. b., Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), ç. v., r. 63
[4] Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), Weşanxeneyê Vateyî, İstanbul, r. 70
[5] Formê bînî: b., Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnustişê Kirmanckî (Zazakî), Weşanxeneyê Vateyî, İstanbul, r. 70
Şirvove (0)
Hêj şîrove nînin. Şiroveya yekem tu bike.